MemHT Portal Lokman Hakîm hazretleri günlerden bir gün eşkıyâ tarafından yolu kesilip, esîr edildi. Kendisini yabancı bir şehre götürüp, köle olarak bir zengine sattılar. Efendisi ona kerpiç yapma gibi ağır işler verdi. Lokman Hakîm, işin zorluğundan şikâyet etmeyip, herkesten daha iyi çalışıyordu. Zamanla efendisi, hazret-i Lokmanın; şefkatli, güç işlere dayanır ve iyilik sever birisi olduğunu anladı. Lokman Hakîme değer verip, sevdiği kimselerden biri oldu. Sonunda efendisi, hemşehrilerinden bir topluluğun o şehre gelmesi ile, hazret-i Lokmanın kim olduğunu öğrendi.]]> Ramazan... Cuma günü... Cuma vakti... Cami... Cemaat tek tük camiye girmekte. İmam kürsüde... Girenlerin arasında... O... Hızır... Hızır a.s. da genç ihtiyar arasında onlardan biri gibi gidiyor bir köşeye oturuyor.]]> Sultan II. Mahmud Han zamanında yaşlı bir kadıncağız duymuş ki, Hazreti Hızır her gün yatsı namazında, Yeni Câmîde görülürmüş. Kendisi de zâten Hızır Aleyhisselâmı görmeyi öteden beri çok istermiş. Duyduğu söz üstüne ertesi gün kocasına durumu bildirip, ondan izin alarak yatsı namazına Yeni Câmîye gitmiş. Namaz çıkışında, avluda bir kenara çekilmiş ve başlamış çıkanlara dikkatli dikkatli bakmaya. O pür dikkat çıkanları tâkip ederken, karşısından bir yaşlı amca çıkagelmiş. - Neye bakarsın hâtun? -Dediler ki, bu câmîde her gece Hızır Aleyhisselâm görünürmüş.]]> işsizin biri, temizlik işleri için Microsofta başvurur. İnsan Kaynakları, bir ön görüşmenin ardından test yeri temizlemek yaparlar ve işe alındın, e-mail adresini ver, sana başvuru formunu göndereyim, aynı zamanda, işe başlamak için geleceğin günü bildiririm der.]]> Caferli diye bir köyde küçük ağa olarak çevresine nam salmış, yürü dedimi dağlar yürüten, dur dedimi sular durduran güçlü bir ağa varmış. ne var ki soyunu devam ettirecek çocuğu olmadığı için hep üzgünmüş. ağanın bu durumdan sürekli yakınması üzerine, karısı esma hatun çevredeki bütün yatırları, türbeleri tek tek ziyaret eder, çocuğu olması için gittiği yer yerde “derdimize bir çare” deyip kurban keser dua edermiş..]]>

Mevki Kudüs. Mekân Mescid-i Aksa, tarih 21 Mayıs 1972 Cuma. Ben ve gazeteci arkadaşım rahmetli Said Terzioğlu, İsrail Dışişleri rehberlerinin yardımı ile bu mübarek makamı dolaşıyoruz.

Kudüs Kapalı Çarşısı`nda rüzgar gibi dolanan entarili kahvecilerin ellerindeki askılara çarpmadan biraz yürüdünüz mü, önünüze çıkan kapı sizi Mescid-i Aksa`nın önüne kavuşturur. Mirac mucizesinin soluklanıldığı ilk Kıble`mize yani... Hemen oracıkta, ilk avlu vardır ki, hâlâ bizim lâkabımızla anılır. "12 bin şamdanlı avlu" derler oraya. Yavuz Selim 30 Aralık 1517 Salı günü Kudüs`ü devlete katmıştır da, ortalık kararmıştır. Yatsı namazını o avluda kılar. Kendisi ve bütün ordu beraber. Şamdanları yakarlar. Tam 12 bin şamdan... O isim oradan kalmadır. Sekiz on basamaklı geniş merdiveni adımladınız mı, o mukaddes Mescid`in bağdaş kurduğu ikinci avluya ulaşırsınız. ]]>

Evren yaratıldığında insan yok imiş .. Sonra Cennet’te sınanan iki insan , kurallara uymayınca Dünya isimli küçük bir gezegene ışınlanıvermişler .
Kainatta minicik amma insan için çok büyük olan dünya , Adem (Adam) ve Havva (Eva ) isimli iki canlıya mekan olmuş .. Cennet’teki güzelliklerin pek azı varmış bu dünyada ama yine de iki gönül bir olunca samanlık seyran olmuş .
Biri Cidde denilen yere , diğeri Seylan bölgesine inmişler .. Onları ayrı düşüren Yaratıcı , bilinmez bir hasret döneminden sonra sevgilileri Arafat tepesinde buluşturmuş ..Ne kadar sevinmişler , ne kadar sevinmişler … Ancak birlikte oldukları zaman dünya gezegeninin daha güzel olduğunu fark etmişler .. ]]>

Oda bembeyazdı, perdelerin beyazlığıyla yatağın üstündeki örtülerin beyazlığı sanki yarışıyordu. Oda da birkaç gül yaprağının kırmızısı, duvarın gökyüzünü kıskandıran mavi rengi de olmasa dışarıdaki kar sanki içeri yağmıştı. İçerdeki beyazlık dışarıdaki beyazlığı bastırmıştı. İçerisi aydınlık dışarısı karanlık, içerisi sıcak dışarısı soğuktu… Saat gece yarısını geçmiş yavaş yavaş sabaha doğru geliyordu. Odadaki mumlar alevini gecenin karanlığına usul usul salıyordu. Dışarıdaki rüzgar asla pencereye dokunmuyordu. Oda kadar beyaz olan kedi bile susuyordu. Oda da hayat durmuştu. Oda da zaman durmuştu. Odadaki her nesne susmuştu. Çünkü o oda da bir Sultan uyuyordu… ]]>

İngiliz ticaret gemisi Vulcain 1839 yazında Hindistan dan İngiltere ye doğru yola çıkmıştı. Ümit Burnu nun güneyinden dolaşacak, Afrika nın batı kıyılarının açığından geçerek anavatan sularına varacaktı. Gemiye Hindistan dan çay yüklenmişti. Fakat ambarlarda boş yer kaldığını gören kaptan Johnson, her sefer yaptığı gibi, Afrika nın batı kıyısındaki Benguela ya uğrayıp oradan fildişi yüklemek niyetindeydi.
Banguela ya vardıkları zaman kasabanın bomboş olduğunu gördüler. Gemi açıkta demirlemişti, gemiciler filikalara binerek kıyıya çıkmışlar, fakat kasabada tek bir canlıya rastlamamaları karşısında şaşırıp kalmışlardı.
Çok geçmeden bu esrarengiz olayın sebebi anlaşıldı: Kasabada kolera baş gösterdiği için yerliler, yabancılar herkes başını alıp uzaklara kaçmıştı. Fildişi tacirleri de on beş mil kadar gerideki başka bir kasabaya çekilmişlerdi.]]>

Melis çocukluğundan beri dedesinin anlattığı definecilik hikâyeleriyle büyümüştü.
Rahmetli dedesi define arama işine çok meraklı hatta bunu hastalık haline getirmiş bir adamdı.
Zamanında bu işe aşırı derecede merak sarmış. Eline geçen her haritayı değerlendirmiş, birçok yeri kazmış. Bu kazıların birinde başına çok ilginç olaylar gelmiş, birkaç parçada olsa heykelcik bulup zor zahmet elden çıkarıp birkaç kuruşta olsa para kazanmıştı.
En sonunda bu işlerin nasipten öte olmadığını anlamıştı anlamasına ama bu uğurda da yıllarını, gençliğinin en verimli yıllarını, tüm emeğini bu hayallere adamış. Olmayacak bir hayal uğruna karısını, çocuklarını, babadan kalma tarla, tokadını bu hayallere harcamıştı.]]>


Gözlerini açtığında masmavi bir gökyüzü, çiçeklerle dolu bir yamaç. Yaklaşık dört saattir uyuyan serdar şiddetli bir ses gürültüsüyle gözlerini açtı. Kolunda şiddetli bir acı ve gövdesine sızan kan pıhtısı. Kolu yırtılmış ve şiddetli kan kaybediyordu. Tüm gücünü toplayarak ayağa kalktı ve tüm hızıyla sesin geldiği yere yöneldi. Uzun bir yürüyüşten sonra mahşer topluluğunu andıran bir mekânda şiddetli feryatlar yardım isteyen insanlar kan gölünü andıran çukurlar ve cehennem ateşine benzer alevler arasında kendi yarasını unutarak başkalarının yardımına koşuyordu. Alanında uzman bir cerrah olan serdar, ilk defa malzeme kullanmadan birilerinin yardımına koşuyordu.]]>

Samanyolu`nda kendine bir yer edinmiş, yıldız gibi parlamakta olan bir yer: Plankton.
Yüksek dağları ve yer yer düzlükleriyle alışılagelmişin dışında bir dünya.Burada bitki örtüsü dünyadaki gibi değil.Kökleri topraktan çıkıp havada daire çizen ağaçcıklar, mavi bir çayır her yeri sarmış durumda. Eskiden burada hayvanlar yaşıyormuş, şimdiyse insanlar hayvan kalıntılarından her türlü ihtiyacını karşılıyor.]]>

“Erkek arkadaşım gelecek! Bu kez izin vereceğim ona: öpsün beni!”

Heyecandan elleri titriyor, gözleri sağa sola kayıyordu. Yirmi altı yaşlarındaydı. Uzun siyah saçları taranmış, özenerek tek örgü yapılmıştı yine. Bal rengi gözleri, azıcık çilli yüzü gülüyordu şimdilerde. Cılız bedenine giydiği ve bol gelen açık mavi elbisesini çekiştirdi, eliyle düzeltmeye çalışır gibiydi. Son yıllarda hiç elbise de alınmıyordu artık Saliha’ya.

Mutfaktaydı. Sandalyeye oturmuş, bir yandan annesinin çıkarıp ortaya bıraktığı malzemelere bakıyor, bir yandan da salonun penceresinden, karşı apartmandaki komşusuyla sohbet eden annesinin sesine kulak kabartıyordu:

“Gelecekmiş bir iki saate kadar, haber yollamış. Hazırlık yapıyorum.”]]>

Ata diyor ki;
Ey Türk Gençliği! Sana öyle büyük bir armağan bıraktık ki arkamızda bunun adı CUMHURİYET`tir.

Ata diyor ki;
Cumhuriyetle yaşarken vazifen onu sonuna kadar korumak, kollamak ve dahası yüceltmektir.

Ata diyor ki;
Sana bırakılan bu hediye o kadar değerli ki ona kimi fırsatçılar göz dikebilir.]]>

Göz kapaklarını hafifçe kaldırdı. Yarısı aralanmış perdeden yüz bulup, o çok sevdiği pop şarkıcısının posterinin üzerine nazlı nazlı yansıyan güneş ışınları, hissedilmesine hiçbir engel olunmadığı halde hissedilmemiş bir gecenin bittiğini onaylıyor ve yeni bir günün mukaddimesini haber veriyordu. Tazecik bir kıprayışla irkildi. Gözlerinin biri kapalıyken diğeri ise etrafı kolaçan edercesine aralandı. Posterin hemen altındaki sarı renkli yapıştırmalı kâğıda yazılmış “kızım kahvaltı hazır, ben erken çıktım” notunu okumasıyla posterdeki kahramanına adadığı gülümseme yerle bir oldu.]]>

Sultan Murad Han o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister. Sonra vazgeçer.

Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil.

Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:

- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?

- Akşam garip bir rüya gördüm.

- Hayırdır inşallah?

- Hayır mı şer mi öğreneceğiz.]]>


İçsel Konuşmalar Dışsal Susmalar şeklinde sürdürüyorum hayatımı. Sanırım ters yüz edilmiş bir yaşanmışlıktı benimki. Hayat, üzerimde eğreti duruyordu ve hiç bir zaman dilimi yaşamdan zevk almamı sağlamıyordu ..

Daha ilk yazısında benim hikayemi anlatmasını beklerdim B.Devrim`den anlatmadı sanırım hayatımın ilgi çekici olmadığını düşünüyordu sanki yaşama nefes alıp vermekten başka hiç bir katkım yokmuş gibi ... Onunla da yetinmiyordu beni bir böcekmişim bir asalakmışım gibi görüyordu.

Annem bir fahişe değildi, yetiştirilme yurdunda işkence görmedim, bana tecavüz eden adamı öldürmedim ki zaten ben hiç tecavüze uğramamıştım.
Babam sefa pezevengi değildi, işin aksi disiplinli bir askerdi ülkesine yararlı olmak için evladını satabilecek kadar vatan severdi!..Oğlunu arkadaşlarına dövdürüp,öldürürcesine işkence ettirecek kadar bayrağına ve ülkesine bağlı bir milli(niyet)çiydi
]]>

Halime horozların ötüşüyle mutsuz bir güne daha uyandı.Gözlerini ovuşturarak kalktı.Kimseyi uyandırmamaya dikkat ederek giyindikten sonra salona doğru yürüdü.
Kahvaltı sofrasını hazırladı ve abisini uyandırmaya gitti.Fakat o her zamanki gibi tembellik ediyordu.Halime belki 40. kez aynı şeyi düşündü.Ne kadar şanslı olduğunu bir bilsen,ama söyleyemedi...Bu sinirle abisini öyle bir sarstı ki Muzaffer yerinden sıçradı.Abisi bağırmaya başladı.Zaten Muzaffer babasının bir kopyası değil miydi?
Babası annesine karşı ne kadar hırçınsa muzaffer de ona karşı hırçındı.Halime Muzaffer`in sustuğunu görünce şaşırdı.

]]>


Nabukadnezar, kan ve gözyaşının sel gibi aktığı topraklarında tarihte benzerine az rastlanır bir kudret ve iktidarın sahibi olmuştu. Tahtını korumak ve sürekli kılmak için sarayında devrin en akıllı ve en bilgili adamlarından oluşan bir danışman ordusunu daima hazır bulundururdu. İçinden çıkamadığı müşkül durumları çevresindeki bu danışmanlara açar ve üzerinde karar kılınan çözümleri hayata geçirirdi. Böylece danışmanlarının sadakatini de kazanmış olurdu. Yönetimde sevgili eşi Amytis’in görüşleri de dikkate alınırdı. Pers asıllı Amytis dünyalar kadar güzel ve bir o kadar zeki ve zarif bir kadındı. Babil bahçelerinde birbirinden güzel çiçeklerin bakımı ile bizzat kendisi ilgilenir ve bahçenin kulaktan kulağa yayılarak çevre ülkelere kadar ulaşan şöhreti yaptığı işten gurur duymasına neden olurdu. Eşini çok seviyordu.]]>


-Bakıyorum yüz vermiyorsun. Selâm sabah yok mu?
-Beni içmiyorsun, bari rahat bırak! İşim çok!
-Biliyorum, biliyorum, ama seni tanımak isteyenler var. Senin hakkında ne varsa öğrendim.. Umutlanmayasın haaa! Elime almam, içmem seni bir daha.
-Hiç belli olmaz. Kimler kimler aşık oldu bu beğenmediğin çapkına biliyor musun?
- Araştırdııım! Okusunlar da anlasınlar, tanımayan canlarım var ise. Benim anavatanım Orta Asya. Seninki belli değil.
- Amerika´yı bulan Kristof Kolomb Avrupa´ya ilk kez getirdi beni.
Amerikalı yerlileri aldattım çok önceden. Ağızlarından, burunlarından fişkırıyordum fokur fokur. Kristof Kolomb ve arkadaşları bu dumanların benden geldiğini buldular.]]>

Bugün hava soğuk mu soğuk. Yağmur desen ip gibi. Burası bile bu kadar soğuksa Uzungöl` e kar çoktan düşmüştür şimdi. Şu soğuk havada ısınmak için bizde yazdan bir günü hatırlayalım o zaman.

Hani, "Yediğin, içtiğin senin olsun gezdiğin, gördüğün yerleri anlat" derler ya benimki de bunun tam tersi. Uzungöl` ü anlatmayacağım sizlere. Anlatmakla olmaz, gidipte görülesi yerlerden çünkü. Öyleyse yediklerimi anlatmalıyım. Hem de ballandıra ballandıra anlatmalıyımki; ağzınızın suyu aksın. Ağzınızın suyunu akıtmak isteyişim kötü niyetli oluşumdan değil aslında. ]]>


Türk Hava Yollarının Skylife adlı dergisinin Aralık sayısında rastlayıncaya kadar bilmiyordum, parmağımdaki yüzüğün sihirli olduğunu. " Turnalı` nın yeşil incisi " adlı yazı, yolculuk öncesi endişelerimden sıyrılarak hoşça vakit geçirmemi sağlamıştı uçakta. Yazıyı bitirip derginin kapağını kapattığımda, yüzüğü aldığım güne doğru yollanmıştım. Yolculuk içinde yolculuk ... severek yaptığım bir şeydi zaten, çoğu zaman.

" Hadi Oltu` ya gidelim, hem yeşil opal taşını da görmüş olursunuz " teklifini, Oltu` nun kaç km uzaklıkta olduğunu sormadan hemen kabul edivermiştik . Şoför dahil biri çocuk , yedi kişi doluştuk arabaya . Kah sağ tarafı , kah sol tarafı izleyelim derken...]]>

Dergideki yazının ilk paragrafını okuyunca beyninden vurulmuşa döndü. Yazıyı şaşkınlık, öfke, utanç duyguları içinde birkaç dakikada okudu. Tıpatıp aynısıydı; noktasına, virgülüne kadar aynısı.
Başı dönüyor, beyni zonkluyor, sinirden bütün vücudu titriyordu.

Öfke ve sinirden gece yarısına kadar uyuyamadı. Azar, tehdit ve bağırıp çağırmayla dolu rüyalardan sonra yorgun vaziyette uyandı.

Okula giderken akşamki düşüncelerini toparlamaya çalışıyor, kullanacağı sıfatları kendi kendine tekrar ediyordu: “Alçak, rezil, şerefsiz, kundakçı, hırsız...” Herkese rezil olacaktı.
]]>

(Samsun’a doğru)

Atatürk’e demişler ki “1881’ de doğduğunuzu biliyoruz ama ayını ve günü bilmiyoruz. O’nun yanıtı:

-Neden 19 mayıs 1881 olmasın!.. Olmuş.

Bunun üzerine 19 Mayıs, Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı olmanın yanında Atatürk’ün doğum günü olarak ta kabul edilmiş.

Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun önerisiyle bir 19 Mayıs günü Atatürkçü Düşünce Derneği kurulmuş. Böylece her 19 Mayıs günlerinde üç önemli olay kutlanır olmuş. ]]>

Yıl 1922. 14 Ocak gece yarısı. Mustafa Kemal’in özel treni Eskişehir’e doğru gidiyor. Bu yolculuk bir kamuoyu yolculuğu olacak ve Gazi, savaş sonrası Anadolu’sunda bazı şehirlerin nabzını yoklaya yoklaya İzmir’e gidip annesini görecek. Ve Latife’yi.
Ama o gece çok sıkıntısı var Mustafa Kemal’in ve bir türlü uyku tutturamıyor.


Ali Çavuş kompartımanın kapısı önünde sigara üstüne sigara içiyor. Kapıya dayanmış karanlığı seyreder ken bir yandan da kendi kendine mırıldanıp duruyor.


“Bu işin bu kadar çabuk oluvereceğini hiç düşünmedim. ]]> 1852
Abdülhak Hamid`in doğumu; İstanbul Şark Cemiyetinin (Societe Orientale de Constantinople) kurulması

1853
"Mukaddes yerler" meselesi, Rusya`nın tazyikleri ve Kırım Savaşı`nın patlaması

1853
İstanbul`da I. Abdülmecid tarafından Dolmabahçe Sarayı`nın inşa ettirilmesi

1854
İlk dış istikraz : Borçlanma devrinin ve alışkanlığının başlaması

1854
Meclis-i Vala`nın "Meclis-i Ali-yi Tanzimat" ve "Meclis-i Ahkam-ı Adliye`ye" ayrılması

1854
İhtisab teşkilatının lağvı

12 Mart 1854
Rusya`ya karşı İngiltere ve Fransa ile ittifak]]>


1299-1924

1299-1300
Osmanlı tarihinin başlaması

1299
İlk müzik olayı (Selçuklu sultanınca Osman Bey`e Beylik alameti olarak gönderilen tabl-u alem (davul ve sancak)

1302
Osman Gazi`nin Koyunhisarı Zaferi

1302
III. Alaeddin Keykubad`ın ölümü

1312
Mevlevilik tarikatını kuran Sultan Veled`in ölümü]]>


Yavuz Sultan Selim’in sol kulağında küpe bulunan resmi konusunu birkaç açıdan ele almakta fayda vardır:

1) İslâm hukukuna göre kulakların küpe takılmak üzere delinmesi ve küpe takılması, kadınlar için caiz görülmüş, ama erkekler için caiz görülmemiştir.

Bazı hukukçular erkek çocukların da kulaklarının delinebileceğini ve bu tür bir hadisenin Hz. Peygamber (sav) zamanında yapıldığı halde, yasaklanmadığını ileri sürmektedirler. Her hal ü kârda ergen erkeklerin kulaklarını deldirmeleri ve küpe takmaları, çoğu hukukçulara göre haram ve bazılarına göreyse mekruhtur; yani kısaca caiz değildir]]>

Konserve Kutusu Sam ile olan arkadaşlığımız, bu yazıyı yazdığım tarihten üç sene evvelsine dayanır... Ona güneyde, iki kasaba arasında işleyen yandan çarklı gemide rastlamıştım.
Güvertede; elinde sıkı sıkıya tuttuğu orta boy valizini kaptan ve kamorotlara çaktırmadan el çabukluğu ile açıyor, ortaya anlaşılmayan bir sürü aletler çıkartarak hepsini tek tek izah ediyor, her türlü ihtiyaçlara cevap verdiğini anlatıp, çok ucuz fiyatlarla sattığını söyleyerek, etrafına toplanan insanları ayak üstü kazıklayarak para kazanıyordu.
En son numarası olan hem gazoz açacağı hem de patates soyacağı aletini gösterirken, ikinci kaptan başına dikilivermişti. Yalvarıp yakarmaları para etmeyince , işi biraz tehdit yolu ile halletmek istemiş, ama tayfalar onu bir bohça gibi yakalayıp ayaklarını yerden keserek havaya kaldırmışlar ve geminin alt kamaralarından birisine kapatarak satış yapmasını engellemişlerdi.]]>


Hep yalnız kaldığında ve yakınında bir yazı makinesi olduğunda ve de, özellikle gecenin ilerleyen saatlerinde, yazmak isterdi. Öfkelerini, nefretlerini, sevgilerini ve daha nice kar-maşıklıklarını... Sonra otururdu klavyenin başına...

O ana kadar öyle çok şeyler düşlerdi ki, bunlar taşar sel olurdu ama klavyenin başına oturduğunda tamamı adeta silinir, parmakları onu dışlar ve başlardı yazmaya(!) Bu her defasında böyle sürer giderdi. İşte bu yazı yazma isteği ve gerçekleşme sürecine bir anlam veremezdi o. Neden o ana kadar beyninde ürettiklerinin hiç birini kâğıda dökmüyor da, bambaşka şeyleri aktarıyordu kâğıda?

Her yönüyle günlük yaşamın bu kadar mı içindeydi?
]]>